Als een boer niet klaagt...

Voedsel

Neem de dag eens door en kijk je zoals eet op een dag. Ontbijten doen we niet allemaal, maar als we het doen bestaat het al vaak uit een boterham met hagelslag, een kom yoghurt met muesli of een crackertje met kaas. Tussendoor eten we een appeltje, een koek of een andere gezonde snack. Na de middag begint de innerlijke mens weer trek te krijgen en eten we voornamelijk brood met verschillend beleg zoals kaas, vleeswaren of zoetigheid. En anders wel een kom soep, een broodje gezond met sla en tomaat, of een gebakken eitje. 

De middag is wat gevarieerder qua tussendoortjes. Waar de een nog een banaan eet, eet een ander een Mars of een zakje chips. Het avond eten is een Hollandse pot met aardappelen, een bal gehakt en wortels, of een bord pasta zoals macaroni of lasagne. En 's avonds belandt er nog wel eens een blokje kaas, een zak chips of een nootje op de salon tafel. Uiteraard verloopt de dag niet droog: we drinken water, melk, frisdrank, vruchtensappen, koffie, thee, bier, wijn en nog veel meer.

Om ons voedsel te verkrijgen jagen we niet en zelden hebben we een eigen moestuin. We kopen het in de supermarkt, halen het bij de speciaalzaak, van de markt of laten het bezorgen via internet. Maar waar je het ook vandaan haalt, vrijwel altijd staat de boer aan het begin van de voedselketen.

Regelgeving

Omdat de boer zo belangrijk is voor onze voedselvoorziening en dus indirect invloed heeft op onze volksgezondheid, hebben we gelukkig regels in ons land. Om een voorbeeld te geven: een melkveehouder mag geen melk leveren aan de melkfabriek als er geneesmiddelen worden aangetroffen. (1 druppel penicilline op 10.000 liter melk is al teveel) Ook hebben ze zich te houden aan wetgeving als het gaat om b.v. mest uitrijden, het gebruik van bestrijdingsmiddelen en de manier. Agrariërs worden verplicht ieder jaar via een website te registreren wat ze per perceel verbouwen en oogsten, hoeveel stuks vee ze hebben en hoeveel liter mest ze zelf uitrijden per perceel en hoeveel kuub mest ze verhandelen met andere boeren. De informatie is zelfs grotendeels openbaar: Boer en Bunder (Over privacy van de boeren gesproken, maar dat terzijde) 

Doorgeslagen

We zijn echter doorgeslagen in Nederland. De verplichtingen qua administratie van een agrariër zijn uitgebreider dan voor een advocatenkantoor. Ondernemersrisico's zijn veel groter dan een bancaire instelling.
Waar de boer moet betalen om fosfaat te mogen produceren, krijgen andere sectoren geld voor fosfaat, eventueel zelfs aangemoedigd door subsidies.
In geen enkele sector heeft een bedrijfsovername als gevolg dat je bedrijf 10% in productie moet krimpen, behalve in de agrarische sector.
In geen enkele sector moet betaald worden voor productie van milieuschadelijke stoffen (nota bene natuurlijke stoffen), behalve in de agrarische sector.
In geen enkele sector kan een gezond bedrijf door de staat worden opgedoekt als een naburig bedrijf een ziekte in huis heeft, behalve in de agrarische sector.
Over geen enkele sector wordt zoveel negatieve propaganda uitgestort als over de agrarische sector.

Ziek

De boeren hebben het slecht. Prijzen staan al jaren onder druk. De crisis heeft ook hen hard geraakt. De winst in de keten komt vrijwel alleen nog maar bij giganten als Albert Heijn terecht.
De regelgeving is in 10 jaar enorm toegenomen. De administratieve druk is groot. Jarenlang verlies draaien heeft de zwaarste tol geëist van veel bedrijven. Boeren zijn de extreme regelgeving zat, maar hebben de energie, tijd en het geld niet meer om nog een vuist te kunnen maken. Het spreekwoord zegt niet voor niets: Als een boer niet klaagt, is hij ziek.
De overheid maakt beetje bij beetje de sector kapot. Een sector die altijd vliegwiel van de economie was.

Benieuwd uit welk land we dan ons eten halen en hoe veilig die producten zijn voor onze gezondheid ...